” گیانم جوور وفر وه آگر کیشای ..”

وقتی با تاریکی هرگز وعده به روشنا نبود...
کد خبر : 274
تاریخ انتشار : پنج‌شنبه 16 جولای 2020 - 10:41

وقتی با تاریکی
هرگز وعده به روشنا نبود
کوله های کول مرگ و کوه
به سایه های دراز ستارگان بر نیامده
می رساندیم .

آتش که نه !
دود قامت شکسته ,
دل چشم ها را می سوزاند
تلخ نگریستن غروب ماه
که می افتاد پشت سنگواره های مخوف و
زیبا
تب بریده و مقطع طناب های باران
انگاره عبور از لکنت بی پروای سنگی
هنوز عبورمان می داد .

درنگ کن رفیق !
در سرزمین بلوط های سوخته
شعرهای سکوت دهان باد
خونی کمرنگ تر از شوق بستن
مهمیزهای تاریکی به پای توفان دارد .

بگذار
روبروی صخره های عظیم
رگ های خاکستری جان را
مویه کنم
شاید !
پرچم بلوط های کوهی سرزمین آتش زنه ها
ناممکن به وزیدن مرگ , پژواکی نامیرا باشند .
که
” گیانم جوور وفر وه آگر کیشای ..”

Visits: 2

برچسب ها :

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.