نویسنده: فاطمه کریمی در دل نهادهایی که فلسفه وجودیشان «درمان» است، گاه خودِ درمان به فراموشی سپرده میشود؛ نه برای بیماران، بلکه برای کارکنانی که با همه توان جسمی و روانیشان در صف مقدم خدمت میجنگند. بیمارستان، در تصور عمومی، باید جایی برای التیام باشد، اما برای بسیاری از نیروهای شاغل در آن، به ویژه



