درس بزرگ نبرد رمضان

درس بزرگ نبرد رمضان

یادداشت هفته آوای پراو

✍مراد حدادیان

پیش از آنکه چینی ها واسطه شوند و رابطه تیره عربستان و ایران را بهبود بخشند و فیمابین دو دولت تنش زدایی شود و مسبب بازگشایی سفارتخانه های کشور ،سعودی ها ودیگر امیر نشین‌های خلیج فارس ، از هر فرصت و اهرمی برای ضربه زدن به ما بهره می‌گرفتند و کارها کردند که تاریخ ،از بیان آنها شرم دارد.

تشکیل اجلاس ریاض وجمع آوری مخالفان جمهوری اسلامی وتزریق دلارهای نفتی ،آن‌هم بی دریغ، برای عملیات براندازی در ایران ، حمایت مالی و اطلاعاتی از شبکه های ماهواره ای معاند، و شبکه های اجتمایی ،با هدف تاثیر گذاری و جهت دهی به افکار عمومی جامعه ایران ، یکی از آنهاست .

همراه کردن همه هسته های بالقوه و بالفعل دشمنان ایران ،جهت تضعیف و تجزیه کشور ، تنها بخشی از خدمت سعودی‌ها به رژیم صهیونی وهمکاری با نظام سلطه ، علیه ما و محور مقاومتی بود که هم نماد غیرت اعراب ،وهم خار چشم دشمنان دین و عزت امت اسلام ، و هم افتخار احرار عالم محسوب می‌شد.

ترکی فیصل رئیس با نفوذ پیشین اطلاعات سعودی در همان گرد همایی مخالفان ایران به صراحت از تلاش‌های کشورش برای تضعیف و تجزیه ایران به پنج کشور کوچک و ضعیف گفت وبا پنج انگشتان دست خود نشان داد ، نوید داد که بزودی این هدف ما محقق می‌شود .

اما در آن زمان ، یک تحلیل گر برجسته غربی در حوزه روابط بین الملل نوشت ؛
“در دکترین سیاست خارجی عربستان ، ایران یعنی همه چیز ، اما در نگاه رهبران ایران سعودی‌ها هیچ چیز نیستند ودر دکترین روابط خارجی جمهوری اسلامی طرفی به حساب نمی آیند ”
این یعنی اینکه برای سعودی‌ها وبه تبع آن ، آل های عرب ، مهمترین دشمن و اولین اولویت تقابل ، ایران بود و بایستی همه تمرکز خود را معطوف به مهار و نابودی آن کنند وثروت باد آورده را هزینه خدمت به اهریمن کنند.
اما برای ایرانی‌ها ، سعودی و دیگر رژیم‌های عربی همفکر ، به مثابه مزاحم‌هایی محسوب می‌شدند که در کارزار هماوردی قدرتمند خویش با امریکا و رژیم صهیونی ، همچون کودکانی که به پروپای قهرمان می‌پیچند تا هم اظهار حضور ، وهم خدمتگزاری ، وآبروداری ، نزد طرف مقابل ما ودوستان نابخرد خویش کنند .

در این دوره ایران نیرومند ، هم بخاطر ملاحظات دینی وهم اخلاق ذاتی جوانمردی ، صبورانه مشتهای تحریم و تهدید و…، رقیب را تحمل می‌کرد تا این بچه خرده‌ها زیر دست وپای هماوردان ، له نشوند ، و بزرگوارانه از تقصیر و خیانتشان گذشت می‌کرد.

”
رهبران کم خرد عرب ، مست غرور ثروت ، تعظیم و تکریم ظاهری دوستان بندکیفی شیر دوش گاو خزانه سیم و زر باد آورده ، خود را قارون وار به رخ ما می‌کشیدند وفخر میفروختند ، وسرگرم عیاشی و خرید آخرین مدل‌های وسایل لوکس ، سلاح‌های گران‌قیمت مدرن و سرگرمی‌های پرهزینه بودند امنیت خود را به رقبای دوست‌نمای دشمن خود وما سپرده بودند و چشم خود را بر جنایات نسل کشی و تجاوز وتخریب رژیم صهیونی در منطقه بسته بودند و حتی در لبنان و عراق و یمن دست مقاومت را بسته ، وگاهی هم نعره مستانه به نشان طعنه و تحقیر ، به ما می‌زدند و مجاهدان با شرف مقاومت را تروریسم خطاب میکردند ، وازین حال مزبوحانه خود احساس فرهمندی می‌کردند.
تا اینکه اولین هشدار ایران را در نبرد ۱۲ روزه، آن‌هم در پایگاه امریکا در قطر دریافت گردند ، آنچنان بر آشفتند ، که ترامپ به دادشان رسید و ازغضب ایران نجاتشان داد ، با اعلام آتش بس امیر قطر را سفیر صلح کرد
اما درین نبرد اخیر که شروعش در ماه رمضان بود و پایانش چله بزرگ ما را تداعی می‌کرد ، تمام سردی و سختی زمسان به جانشان نشست ، هم مستی غرور از سرشان پرید ، وهم فهمیدند که این ‌‌” جنگ بزرگان است”
و هماوردی شیران وکفتارها ، عقاب شرق با کرکسان انبوه پایمردانه در رزم ، پس جای جغدان همان به که بر بام خویش به مویه نشینند وبه قول معروف
” شما را با نبرد دلیران چه کار”

اکنون زمانی است که درک کردند ، ایران تنها با حریف خود قامت به جنگ و آتش بس راست کند، و یا به مذاکره و مجادله و معاهده نشیند ، نه غیر ، تا نه قدر و قامتش کاستی گیرد ونه غیرت سوزی کند.
این درس بزرگ این نبرد سترگ بود ، و آزمون اراده ملتی پر افتخار به فرهنگ و تمدنی شگرف ، در مصاف جانانه ، همدلانه و جاودانه با حریفان شقی ، اما سفی ، وعبرتی برای آل های عرب ، وهمه کسانی که در کنفرانس ریاض ، همه شکوه وطن اهورایی را به بیگانه فروختند ، و پرچم شیر نشان را به مقابله با خورشیدی که از شرق عالم در حال طلوع کردن است ، علم کردند، خود را بدنام کردند.
اما آنچه آن دگر مردمان خواستند و به کین، درین خاک مقدس کاشتند ، در ین ملک اهورایی ببار نیامد، و در سایه یاری و تایید الهی ، هم بر عزت این ملت در جهان افزوده شد و بیشتر برکت گرفت، وهم بر همدلی و مودتشان، افزونی یافت ، و زود باشد که میوه آن به بازار آید.
مراد حدادیان
سه شنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۵