خال باز

‍مرور اخبار مربوط به بورس، نرخ دلار و قیمت خودرو، ناخودآگاه مرا به یاد خاطراتی از محلات قدیمی تهران مانند میدان توپخانه وخیابان نادری می‌اندازد .
افرادی در آنجا به خال باز معروف بودند. این خال باز، چند کارت بازی در دست داشت و داد می‌زد که بیا بازی کن جایزه ببر یک هزار بذار ۱۰هزار ببر؛
۱۰ هزاربذار ۱۰۰ هزار ببر؛ چهره‌اش جذاب و آهنگ صدایش جالب توجه بود. عده‌ای رهگذر، جوان و نوجوان، دانشجو و سربازانی که مرخصی داشتند؛ تماشاگر این معرکه بودند که پیشنهادهای وسوسه انگیز برای‌شان جذاب بود.
خال باز چند کارت را روی زمین می گذاشت و از طرف می‌خواست که کارت مورد نظر را انتخاب کند تا برنده شود وبا تردستی و ترفندهای مختلف جیب این تماشاگران را غارت می کرد .
نقش سیاه کن در این بازی خیلی مهم و جالب بود. سیاه کن افرادی بودند که هم‌دست خال باز ولی در جمع مشتریان بودند و در بازی شرکت کرده، مبلغی را هم برنده می‌شدند و مشتریان را تشویق به بازی کرده و راهنمایی می کردند تا آنها هم چپاول شوند و جالب تر آنکه وقتی فردی به هیچ عنوان راضی نمی‌شد که بازی کند؛ با یک دعوای صوری و تنه زدن و شلوغ کاری حواسش را پرت کرده و جیب او را می زدند اگر با این روش هم جواب نمی‌داد به بهانه‌های واهی با خود او دعوا راه می‌انداختند و به هر حال حتما جیب او را خالی می کردند.
من هم جزء این دسته آخر بودم که بازی نکردم فقط تماشاگر بودم حواسم به جیبم هم بود و در نهایت هم کتک خوردم و هم جیبم را زدند و هم مدارکم رفت. من که هیچ وقت دلم با این سیاه کن‌ها صاف نمی‌شود.
امیدواریم که در آینده نزدیک با آمدن رئیس جمهوری فساد ستیز بساط این خال بازان جمع شده و مردم از شرشان خلاص شوند.