بازتولید زیستی و بازتولید راهبردی

بازتولید زیستی و بازتولید راهبردی

در مواجهه با تجاوز آمریکایی – صهیونیستی هر کسی از ظن خود به تبیین این تجاوز نشست و صالح و طالح متاع خویش نمودند و اصناف دیدگاهها را مطرح کردند ‌.
در این میان مصاحبه اخیر محمد مالجو با محمد فاضلی را دوبار تماشا کردم و نوع تبیین این دانش آموخته اقتصاد سیاسی که متعلق به نحله چپ نو در ایران هم هست ، را شایسته تأمل دیدم ‌.
مالجو معتقد بود که از میان سه گانه بازتولید زیستی و سیاسی و راهبردی آمریکا و اسراییل در دو سر طیف این داستان هستند . اصولاً اسراییل بدنبال نابودی ایران از مسیر تجزیه و سوریه ای نمودن آن است ولی آمریکا حاضر است با ایرانی که فقطططط دوام و بقا دارد منتهی هیچ « افق» روشنی در مسیر توسعه نداشته باشد کنار بیاید . وجه اشتراک هر دو خاموش کردن نطفه توسعه و پیشرفت در ایران بعنوان یک قدرت نوظهور در معادلات منطقه‌ای و جهانی است . غافل از اینکه:
آتشی را که ایزد برفروزد هر آنکه پف کند ریشش بل ریشه اش بسوزد !
دست و پا زدن های مذبوحانه رژیم صهیونسیتی و سنگ اندازی ها در مسیر توافق پیش رو را هم باید از این منظر به تحلیل نشست . آنها معتقدند برقراری یک آتش بس میان ایران و آمریکا با برداشتن نیم بند تحریم ها و آزاد شدن مقداری از دارایی های بلوکه شدن آن موجب تقویت این کشور در سطح زیستی و بقا می شود و چون ایرانی جماعت در درازنای تاریخ بسان ققنوس همواره بر خاکستر خود روییده و بالیده و حیات دوباره یافته ، آتش بس ها و ترک مخاصمه ها فرصتی طلایی برای بازآرایی این فرایند است! لذا به لطایف الحیل سودای ابتر ماندن هر گونه تفاهم فی مابین دارند .
اما آمریکا گویی با یک ایران کنترل شده و بقا در سطح زیستی مشکلی ندارد .
از این رو در شرایط کنونی علاقمند است که از وضعیت ابهام استراتژیک اش در مواجهه با ایران خلاص شود .
جمع بندی اینکه هر دو قدرت دشمن میانه ای با ایران پیشرفته و قدرتمند ندارند و به هیچ وجه تصور وجود « افق» بلند در دراز مدت برای آن متصور نیستند .
لذا ترک مخاصمه و هرگونه آتش بس حداکثر تا اطلاع ثانوی خواهد بود و بنظرم وعده هایی نظیر تزریق ۳۰۰ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری در ایران از جنس همان وعده هایی است که یکی وفا نکرده و نخواهد کرد . حال چه باید کرد ؟
بنظر چاره ای جز تن دادن به مهار ماشین جنگی شیاطین نیست و لذا امضای تفاهم نامه جاری تنها راه پیش روی ماست .
چرا که تداوم وضعیت نه جنگ و نه صلح فعلی دارد فرسایشی می شود و عملا مسیر را به سمت خواسته اسراییل یعنی بازتولید زیستی می برد .
شکار فرصت آتش بس و صلح نیم بند بمراتب بهتر از دمیدن در نایره آتش خانمان‌سوز جنگ است .

بهزاد حاتم زاده
دانش آموخته حقوق بین الملل